Voorgehouden spiegel_16-12-2024

Hoi lieve allemaal,

Om maar direct met de deur in huis te vallen: Afgelopen week voelde ik mij niet helemaal als mijzelf. De vrolijke, enthousiaste Fleur die het avontuur tegemoet gaat, was even ver te zoeken. In week 2 dat ik hier ben, krijg ik mijn, op dit moment belangrijkste, les voorgeschoteld, namelijk mijn (gebrek aan) grenzen stellen. Ik overdrijf niet als ik zeg dat ik elke dag werd geconfronteerd met ‘’dominante’’ mensen, of om anders te verwoorden, mensen die zich uitspreken, mij soms de les lezen en voor zichzelf opkomen. Al mijn hele leven lang word ik hierdoor achtervolgd. Ja, achtervolgd, want ik probeer er hard van weg te rennen. Of ik heb de neiging om mijzelf klein te maken, zó klein, dat ik een ondergeschikte rol aanneem en verder ga op ‘’ja, amen’’ en please gedrag. Ik krijg tranen in mijn ogen nu ik dit schrijf, maar ik heb voor mijn gevoel de afgelopen week zoveel dingen naar mijn hoofd geslingerd gekregen die in mijn ogen niet eerlijk waren, dat ik mijzelf gaandeweg een beetje ‘’kwijt’’ ben geraakt. Wat er dan gebeurt, is dat ik in mijzelf keer, hierover ga nadenken, dat zich blijft circuleren, en de negativiteit zich verspreidt als een boom die zijn bladeren verliest. Waar het in de essentie om ging, is dan uitgemond in een enorme portie onzekerheid op alle (levens)vlakken. Ik kan mijzelf dan niet de bevestiging geven die ik nodig heb en als ik dat dan ook niet van de mensen om mij heen krijg, voel ik mij eigenlijk best wel eenzaam. En daar is niets mooiers of beters van te maken. Ik heb getwijfeld of ik dit met jullie zou delen, omdat het echt wel heel persoonlijk is en een inkijkje geeft in mijn soms ‘’donkere’’ gedachten. Maar het is er wel en ik weet dat ik daarin ook niet de enige ben. Dus wellicht door het uit te spreken, ontstaat er herkenning en verbinding. Tegelijkertijd ben ik mij ervan bewust dat ik nog een hoop stappen heb te maken. Ik heb het al wel vaker geschreven, maar mijn grenzen stellen en voor mijzelf opkomen, daar ben ik (nog) geen ster in. Ik heb inmiddels geleerd om dit thuis wel te doen (winst!). Op de een of andere manier voelt voor mijzelf opkomen als de confrontatie aangaan. Wellicht door het zo te noemen, leg ik mijzelf al een hoop druk op. ‘’Maar waar ben je dan bang voor?’’ - Een vraag die ik vaak heb gehoord. Hoewel ik niet heel veel stil sta bij wat anderen van mij denken, denk ik toch dat het hem er uiteindelijk in zit dat ik gewoon aardig gevonden wil worden – gezíen wil worden. Ik weet natuurlijk dat het uiteindelijk begint bij het zíen van mijzelf, lief te zijn naar mijzelf en het ‘’afgewezen’’ deel in mij te verzachten. Omdat ik uiteindelijk toch echt vol trots en vertrouwen mijn eigen praktijk wil neerzetten, waarbij het belangrijk is om oké met mijzelf te zijn om anderen ook oké met henzelf te laten zijn, stel ik mij nu de volgende uitdaging. Elke week, wanneer de situatie zich voordoet, ga ik in ieder geval één keer na afloop het gesprek aan. Pas ik ook een keer op mijzelf een gedragsexperiment toe ;) En misschien nog wel het meest relevante van dit alles? (Wellicht) door mijzelf meer uit te gaan spreken, wordt het gaandeweg ook duidelijker welk verhaal ik met mijn eigen praktijk wil gaan vertellen en daar vol voor te gaan staan...

Nu ik dit van mij af geschreven heb en de praktische zaken (tax, annuation, insurance) hier zo goed als geregeld zijn, is het tijd om écht te gaan landen. Weer te genieten van dat ik op deze bijzondere plek mag zijn. Verwonderd mag zijn door alles wat ik om mij heen zie. En eerlijk is eerlijk, dat is best wel wat, ook afgelopen week. Om te beginnen met het feit dat waar ik ook ben, zodra ik de verte in kijk, zie ik bergen in volle kracht oprijzen. En dat alleen geeft mij op de een of andere manier toch wat rust. Dan, ooit een Aussie chef zien koken? Nou, dat gebeurt gewoon in een korte broek en op Birkenstocks met sokken. Verder ga ik deze week starten bij een yogaschool en heb ik mij voor donderdag ingeschreven voor de les ‘’Soul Flow: This practice will encourage you to open, heal, elevate and expand your awareness. Soul Flow will return you home, to Self.’’ Ik kijk er nu al naar uit! En vrijdagavond ga ik uit mijn comfortzone: Ik ga in mijn eentje naar een ‘80s Footloose Party, klaar om (hopelijk) mensen te ontmoeten!

Cheers!